Generatieve AI dwingt ons opnieuw na te denken over wat we eigenlijk willen meten.

Als AI steeds beter wordt in het produceren van eindproducten, verschuift de aandacht naar het denkproces, professionele oordeelsvorming en onderbouwing.

In deze sessie introduceerde ik een praktisch ontwerpkader dat de uitgangspunten van de AI Act verbindt aan didactiek en toetskwaliteit.

Deelnemers kregen handvatten om toetsen zo te ontwerpen dat ze niet alleen prestaties meten, maar vooral het denken erachter zichtbaar maken.

AI stond daarbij niet centraal als risico, maar als realiteit waarvoor we toetsing toekomstbestendig moeten maken. Het HEAR-raamwerk, dat ik zelf uit praktijkervaring heb ontwikkeld kan als een mooie onderlegger dienen, als je met AI aan het converseren bent. Meer informatie vind je in mijn boek: “De Kunst van het samen(over)leven met aI”

De sessie combineerde visie met concrete ontwerpprincipes en voorbeelden uit de onderwijspraktijk. Met maar liefst 121 deelnemers was dit een record. Mooi om te zien hoeveel behoefte er is aan houvast op dit thema. Hogescholen als Fontys Hogeschool, Hogeschool Saxion, HAN University of Applied Sciences, Hogeschool Rotterdam, Hogeschool Inholland, Windesheim en Hogeschool Utrecht. Maar ook mensen uit het primair- en voortgezet onderwijs, het MBO en Universiteiten.

Dank aan iedereen die erbij was!

In de sessie liet ik ook zien hoe we dit in de praktijk vormgeven met EduGPT (www.edugpt.nl), waarin AI companions juist het denkproces ondersteunen in plaats van vervangen. We verkennen dit momenteel ook in pilots met onderwijsinstellingen.

Download en bekijk de slides:

Ik ben benieuwd: hoe kijken jullie binnen jullie organisatie naar toetsen in een tijdperk van generatieve AI? Laat een bericht achter in de comments!